Fasen in de motoriek

Onder motoriek verstaan we in feite hoe goed en efficient je je lichaam kunt besturen en bewegen. Ook de ontwikkeling van de motoriek verloopt volgens vaststaande fasen (zie ook Natuurlijke ontwikkelingsfasen ). De ene fase volgt op de andere en het optimaal kunnen doorlopen van de ene fase is min of meer voorwaarde om ook de volgende fase goed te kunnen doorlopen met een stabiel "bouwwerk" als resultaat.

In de eerste maanden spelen bij de ontwikkeling van de motoriek de primitieve reflexen een grote rol. Een voorbeeld is de zuigreflex. Als je je vinger in de mond van je baby stopt dan begint het automatisch te zuigen. Een andere bekende is de grijpreflex. Duw je tegen de handpalm van een baby dan zal de hand dichtknijpen. Deze reflexen zorgen ervoor dat je als baby kunt overleven en ontwikkelingen in gang kunt zetten zoals je hoofdje optillen, kruipen enz. Andere reflexen zoals hoesten, niezen en met je ogen knipperen blijven je hele leven. Ze treden op een onbewust niveau in werking en zijn voor een flink deel absoluut noodzakelijk om te kunnen overleven of om beschadigingen aan je lichaam te voorkomen.

Als het kind zich in de opeenvolgende fasen voldoende intensief kan ontwikkelen dan worden de reflexen die in eerste instantie nodig waren om een ontwikkeling op gang te brengen, omgevormd tot bewuste bewegingen. De verschillende delen van het lichaam kunnen vanaf het 6e levensjaar onafhankelijk van elkaar bewogen en ingezet gaan worden.

In de fase waar de kinderen van groep 1 en 2 (en 3) zijn is het heel belangrijk dat de kinderen veel spelen en gericht actief zijn zodat ze leren om hun motoriek optimaal te ontwikkelen en gericht te kunnen bewegen. Zijn ze (fysiek) te passief en niet gericht bezig dan is er een flinke kans dat ze onvoldoende de gelegenheid krijgen om hun lichaam als een efficient "stuk gereedschap" tot hun beschikking te krijgen.